شهر دوستدار کودک

یک کارشناس طراحی شهری گفت: توجه به افراد کم‌توان در شهر و مناسب‌سازی فضاهای شهری به‌منظور برقراری اصل همه‌شمولی در فضاها و مکان‌های عمومی از رسالت‌های برنامه ریزان، طراحان و مدیران شهری است. 

پیمان طوطیان در گفت و گو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: عبارت شهر دوستدار کودک مفهومی فرا کالبدی دارد به طوری که مطابق با پیمان جهانی و اعلامیه جهانی حقوق بشر، شهر دوستدار کودک باید شاخصه‌هایی را برای کودکان فراهم کند.

وی افزود: در شهر دوستدار کودک لازم است فرصتی فراهم شود که کودکان حق اظهارنظر درباره شهر مطلوب خود را داشته باشند و همچنین
در تصمیم گیری در مورد شهر خود به آن ها حق مشارکت داده شود.

این کارشناس طراحی شهری حق دریافت خدمات اولیه را از اصلی ترین شاخصه های شهر دوستدار کودک دانست و خاطرنشان کرد: خدمات اولیه مانند مراقبت‌های بهداشتی و آموزشی است که باید بستر دسترسی راحت به آن برای کودکان فراهم شود؛ در شهر دوستدار کودک باید کودکان حق دسترسی به آب سالم را داشته باشند همچنین این فرصت به او داده شود که حق زندگی و رشد در محیطی پاکیزه شهری را داشته باشد.

وی افزود: در شهر دوستدار کودک، کودکان در رویدادهای فرهنگی و اجتماعی مشارکت دارند و امکان رفت‌وآمد امن در گذرگاه‌ها و خیابان‌ها
به آن ها داده می شود.

این کارشناس طراحی شهری ادامه داد: پرداختن صرفاً کالبدی به این موضوع، راه‌حلی مناسب جهت دستیابی به جایگاه "شهر دوستدار کودک" نیست بلکه رفع معضلات مربوط به کودکان کار، آموزش کودکان در راستای درک مسئولیت و نقش اجتماعی آنها در برابر محیط انسان‌ساخت پیرامونی و ایجاد فرصت دسترسی به خدمات و امکانات عمومی و آموزشی فارغ از نژاد، جنسیت و طبقه اجتماعی و ... مواردی ازاین‌دست، از ابتدایی‌ترین و اساسی‌ترین گام‌ها جهت نیل به این مهم است. 

طوطیان تاکید کرد: این موضوعات ذکر شده کتمان کننده اقدامات کالبدی همچون مناسب‌سازی فضاها، تأمین روشنایی اماکن عمومی در شب، ایجاد فضای باز و سبز در دسترس برای همگان نبوده و بیانگر ضرورت توجه توأمان به هر دو موضوع است.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 6 =