رفاه ايراني ها

چندی پیش صندوق بین المللی پول در گزارشی ایران را هجدهمین اقتصاد بزرگ دنیا در این سال معرفی کرد. البته این آمار ابهاماتی را ایجاد کرده که در شرایطی که قدرت خرید مردم روز به روز در حال کاهش است چطور ایران در این جایگاه قرار می گیرد؟

به گزارش خبرنگار ایمنا، صندوق بین المللی پول در رتبه بندی جدید خود از اقتصادهای بزرگ دنیا، از افزایش ۸۱ میلیارد دلاری تولید ناخالص داخلی ایران بر اساس شاخص قدرت خرید در سال ۲۰۱۷ خبر داد و کشورمان را هجدهمین اقتصاد بزرگ دنیا در این سال معرفی کرد. با وجودی که این رتبه بندی برای دولتمردان جذاب و نقطه قوتی دولت دوازدهم و یازدهم محسوب می شود اما سوالات بسیاری را برای عامه مردم ایجاد کرده که صندوق بین المللی پول بر اساس چه شاخص هایی در این رده بندی کشوری همچون ترکیه تنها یک پله بالاتر از ایران و یا استرالیا در رتبه های پایین تر از ایران قرار دارد. همچنین با وجودی که ایران هجدهمین اقتصاد بزرگ دنیا شناخته شده اما قدرت خرید ایرانی ها روز به روز کمتر می شود. به اعتقاد نعمت الله اکبری، صندوق بین المللی پول براساس شاخص هایی در سطح کلان این رده بندی ها را مطرح می کند و یکی از شاخص های مورد اهمیت، رشد اقتصادی است که ایران توانسته طی چند سال اخیر رشدی مابین ۷ تا ۹ درصد را تجربه کند. این اقتصاددان می گوید «ایرانی ها اکنون نسبت به سایر کشورها از رفاه نسبی برخوردار هستند». آنچه در ادامه می خوانید گفتگوی ایمنا با رییس سازمان برنامه و بودجه استان اصفهان است.

صندوق بین المللی پول براساس چه شاخص هایی ایران را به عنوان هجدهمین اقتصاد بزرگ دنیا معرفی می کند؟

اگر صندوق بین المللی پول ایران را نسبت به سایر کشورها در شرایط بهتر و بالاتری می بینید به دلیل رشد اقتصادی خوب کشورمان و درآمدهای صادراتی ایران است که IMF مشخص و بر روی آن تاکید دارد. ایران در چند سال اخیر توانسته در دو شاخص رشد اقصادی و همچنین افزایش حجم صادرات گام های اساسی بردارد. بنابراین ایران در رتبه بندی صندوق بین المللی پول طی سال ۲۰۱۷ جز ۲۰ کشور نخست دنیا از لحاظ اقتصادی قرار می گیرد.

یعنی در سال ۲۰۱۷ رشد اقتصادی ایران بهتر از کشورهایی همچون ترکیه است؟

به عنوان مثال در سال ۲۰۱۷ میلادی رشد اقتصادی برخی از کشورها همچون ترکیه، بین یک تا سه درصد بوده اما رشد اقتصادی ایران رقم قابل توجهی بین ۷ تا ۹ درصد بوده است.

 در حالیکه آمارها حاکی از رشد اقتصادی ایران دارند اما مردم کشورمان در زندگی خود این رشد ۷ یا ۹ درصدی را احساس نمی کنند و در رفاه آنها تغییری ایجاد نشده است!

اگر منصفانه به این موضوع نگاه کنیم باید بگوییم که ایرانی ها از یک رفاه نسبی برخوردارند. به عنوان نمونه در قسمت شرق ترکیه مردم هنوز برای گرم شدن خود هیزم می سوزانند، این در حالیست که در اقصی نقاط ایران مردم برای گرم کردن خود از گاز استفاده می کنند و کمتر نقطه ای در کشورمان است که دسترسی به گاز و یا آب شرب و آشامیدنی نداشته باشد. همچنین تقریبا تمام روستاهای ما برق دارند در حالیکه در برخی از مناطق بزرگ کشورهای مجاور ایران این امکانات به راحتی در اختیار مردم قرار نمی گیرد اما در اقصی نقاط کشورمان دسترسی به آب، برق، گاز، تلفن و همچنین پوشش اینترنتی، رادیویی و تصویری و ماهواره ای وجود دارد.

یعنی این شاخص ها موجب بهبود رتبه ایران در جهان می شود؟

به طور قطع زمانی که ایران را در این شاخص ها قرار می دهیم جز کشورهایی با وضعیت بسیار خوب است. ایران در واکسیناسیون جز پنج کشور نخست دنیاست. در حال حاضر بسیاری از بیماری ها در کشورمان ریشه کن شده در حالیکه در کشورهای همسایه همچنان درگیر بیماری های مختلف هستند. اینها جزو شاخصه های مهمی هستند که یک کشور می تواند در دنیا جایگاه خوبی داشته باشد.

آیا این شاخص ها می تواند در بهبود جایگاه ایران در تولید ناخالص داخلی اثرگذار باشد؟

این فاکتورها در بررسی رفاه مردم ایران اثرگذار است. البته شکی نیست که کشورمان با نرخ بیکاری ۱۲ درصدی مواجه است و جمعیتی که در پی رشد زاد و ولد دهه ۷۰ ایجاد شده، اکنون متقاضی کار هستند البته این امری طبیعی است زیرا هر کشوری با رشد جمعیت بالای ۳.۴ درصد با پدیده بیکاری مواجه می شود. بنابراین برای جلوگیری از افزایش نرخ بیکاری ۹۶۰ هزار شغل ایجاد می کنیم. در نتیجه براساس این فاکتورها باید بپذیریم که ایران در برخی شاخصه ها وضعیت خوبی دارد. البته کشورمان آن توسعه پایداری که باید داشته باشد را، ندارد و در برخی شاخص ها همچون محیط زیست دارای نقاط ضعف بسیار است. اما از لحاظ پوشش خدمات عمومی و امکاناتی همچون آب، برق، گاز، تلفن  و ... شرایط خوبی دارد. به عنوان مثال یک روستا با ۱۵ خانوار از این امکانات بهره مند است.

با این وجود شاخص های مطرح شده در صندوق بین المللی پول، توسط چه افرادی تعریف می شود؟

متخصصان و کارشناسان صندوق بین المللی پول یک سری شاخص های قابل اندازه گیری و مقایسه را تعریف می کنند که باید اطلاعات این شاخص ها برای تمام کشورها وجود داشته باشد. یکی از این شاخص ها، رشد اقتصادی است که در تمام کشورها محاسبه می شود و ایران در سال ۲۰۱۷ توانست در رتبه هجدهم دنیا قرار گیرد.

علاوه بر رشد اقتصادی کدام شاخص های مهم اقتصادی در صندوق بین المللی پول بررسی می شود؟

موضوعاتی همچون نرخ بیکاری، سرمایه گذاری و تورم از جمله شاخص های مورد اهمیت در IMF است. ایران طی چند ساله گذشته موفق شده تا نرخ تورم خود را از ۳۵ درصد به حدود ۸ تا ۹ درصد کاهش دهد. در کنار رشد اقتصادی یکی از شاخص های مهمی که مورد توجه صندوق بین المللی پول قرار می گیرد، توفیق یک کشور برای کنترل تورم است.

با این روند احتمال می رود ایران در سال ۲۰۱۸ دوباره به رتبه هجدهم دنیا از لحاظ اقتصادی دست یابد؟

هدف گذاری دولت برای سال ۹۷ برابر با رشد اقتصادی ۵.۵ درصد و تورم تک رقمی و نرخ بیکاری پایین است که می تواند رتبه اقتصادی ایران را دنیا حفظ کند.

اما طی دو ماه گذشته نرخ تورم دورقمی و به ۱۰ درصد رسیده است. با این روند آیا ایران می تواند به رشد اقتصادی پیش بینی شده دست یابد؟

نرخ تورم تک رقمی ۹ درصد و نرخ تورم دو رقمی می تواند بین ۱۰ تا ۹۹ درصد باشد. بنابراین باید به این ارقام توجه کنیم. اما نرخ تورم کشورمان همچنان زیر ۱۰ درصد است. پیش بینی دولت این بود که اگر نرخ حامل های انرژی در سال آینده افزایش یابد نرخ تورم به ۱۱.۳ یا ۱۱.۴ درصد برسد با این وجود مجلس با افزایش نرخ حامل های انرژی مخالفت کرد بنابراین سال آینده نرخ تورم تک رقمی خواهد ماند.

گفتگو از: ریحانه السادات سجادی- ایمنا

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 7 =