• ۲۰ مهر ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۲
  • کد خبر: 323066
حافظ

20 مهرماه سالروز حافظ ما را به این فکر وامی دارد که چرا کردار و رفتارمان با آثار گرانسگ فرهنگی و سرمایه های سرزمینمان مانوس نیست؟

مجله خبری ایمنا: دوستی داشتیم که از دست نوه اش به خاطر شیطنت هاش می نالید و می گفت : این نیم وجبی هر چی می گیم، نکن ! بدتر می کنه ... تا این که به این نتیجه رسید که به اصصلاح خودمون به این طفل کوچک که از سیاست چیزی نمی دونست ترفندی بزنه .

از این قرار که می گفت: هر موقع می خوایم کاری رو نکنه بهش می گم باباجون این کار رو بکن ! دوستمون می گفت: باورتان نمی شه از آن روز به بعد نتیجه گرفتم هر جاییکه فکر می کنم نباید کاری رو انجام بده بهش بگم این کارو بکن ! نوه شم دیگه انجام نمی داد .

صد البته این نسخه برای همه کودکان قابل تعمیم نیست و تجربه دوست ما برای خودش ذی قیمت است و قصد ما در این نوشتار زیر پا گذاشتن اصول تربیتی و ارائه راهکار نیست بلکه در انداختن طرحی است تا به مناسبت 20 مهرماه سالروز حافظ ، آنهم از این رو که چرا حافظه و کردارمان با آثار گرانسنگ فرهنگی و سرمایه های سرزمین مان مانوس نیست؟ و از خود گله مند باشیم چرا با حافظ و بزرگان شعر و ادب کمتر آشنا هستیم.

و بخواهم که :
حافظ نخوانیم. چون به ما اجازه نمی دهد بد فکر کنیم تا چه رسد به این که بد عمل کنیم، چنان که گفت: 
دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش که بد به خاطر امیدوار ما نرسد

حافظ نخوانیم. چون به ما می آموزد که در برابر مشکلات به خدا اعتماد کنیم و صبور باشیم آنجا که گفت:
لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ عشق بازان چنین مستحق هجرانند

حافظ نخوانیم. چون به ما می آموزد از لطف خدا ناامید نباشیم و با خلق خدا با کرامت رفتار کنیم چون که گفت: 
آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند بر جای بدکاری چو من یک دم نکوکاری کند

حافظ نخوانیم چون به ما می آموزد دچار کفری خفی هستیم که خود هم از آن خبر نداریم و اتفاقات و گره گشایی های امروز این زندگی سخت را به فلان رئیس و بهمان کسک نسبت می دهیم که اگر فلانی نبود فلان و بهمان می شد .گفت: 
گر رنج پیش آید و گر راحت ای حکیم نسبت مکن به غیر که این‌ها خدا کند

حافظ نخوانیم که در این دنیای وانفسا که مسابقه پایان ناپذیر در زندگی مادی گذاشتیم خودمان را بایدکنترل کنیم که گفت: 
دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد که یک جو منت دونان به صد من زر نمی ارزد

حافظ نخوانیم چون ما را به مدارای بیشتر با هموطنان و حفظ آرامش توصیه می کند. که گفت: 
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است با دوستان مروت، با دشمنان مدارا

حافظ نخوانیم چون به ما قدرت تشخیص می دهد که چگونه دوستان واقعی را که در سختی ها سست عهد نیستند بشناسیم چون که گفت:
پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان

حافظ نخوانیم چون که او بر ما فریاد بر می دارد که دامن تعلقات را کنار گذاریم و وابسته نباشیم که پا بسته دنیا می شویم. 
زیر بارند درختان که تعلق دارند ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد

حافظ نخوانیم چون اگر برگردیم و گذشته مان را مرور کنیم می بینیم چیزی بیشتر از لذت دوستی با خدا و خلق خدا را به یاد نداریم و باقی عمر از این بابت به یادمان نمی آید که در غفلت و بی خبری بودیم.

اوقات خوش آن بود که با دوست به سر شد باقی همه بی‌حاصلی و بی‌خبری بود
و در آخر این که لطفا حافظ نخوانیم چون هر کاری که یاد خدا و برای خدا و بدون چشم داشت از خلق خدا باشد، می نابی است که از امروز باید کمر همت بدان بندیم ،همانطور که گفت : 
به هرزه بی می و معشوق عمر می‌گذرد بطالتم بس از امروز کار خواهم کرد

منبع: عصر ایران

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 12 =